Διήγημα του Σωτήρη Δημητρίου από τη συλλογή «Η φλέβα του λαιμού» (1998): ο ενήλικος αφηγητής θυμάται με νοσταλγία τα Πάσχα των παιδικών του χρόνων στην Πόβλα, ένα χωριό κοντά στα σύνορα με την Αλβανία.
Β΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 615 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.
Γιατί
Κάθε Μεγάλη Πέμπτη ο αφηγητής και τα αδέρφια του ταξίδευαν για το Πάσχα στο χωριό τους, στα χωριά της Μουργκάνας.
Τι έγινε
Το λεωφορείο περνά τη σιδερένια γέφυρα του Καλαμά μετά από έλεγχο ταυτοτήτων και σταματά ώρες στο Φιλιάτι.
Ανεβαίνει τον χωματόδρομο ως την Πόβλα· από τη Θελεσουριά βλέπουν τη Μουργκάνα και νιώθουν ένα ψυχρό αεράκι που το παιδί συνδέει με τη Βόρειο Ήπειρο.
Στο πατρικό τους περιμένει η γιαγιά Αγγελούδω· το χωριό ξυπνά με φωνές ζώων και γυναικών.
Ακολουθούν παιχνίδια, επισκέψεις, μυρωδιές από τριαντάφυλλα, στρακαστρούκες την Ανάσταση και ανάβαση στο φυλάκιο Γκελίλι, απ' όπου βλέπουν με κιάλια μέσα στην Αλβανία.
Η αναχώρηση είναι για τα παιδιά σαν Μεγάλη Παρασκευή: κλαίνε που αφήνουν τη γιαγιά.
Από το Γυμνάσιο και μετά ο αφηγητής ξεχνά το χωριό· δεν πηγαίνει όταν τον καλεί η γιαγιά, ούτε στην κηδεία της.
Χρόνια μετά βρίσκει το πατρικό ετοιμόρροπο και την ταυτότητα της γιαγιάς· στο σχεδόν έρημο χωριό βλέπει φαντάρους να φέρνουν δύο Αλβανούς αιχμαλώτους, που ο θείος του κερνά λουκούμια.
Τι άλλαξε
Ο ώριμος αφηγητής νιώθει ότι η αγάπη της γιαγιάς τον στήριξε για μια ζωή, ενώ το χωριό έχει σχεδόν ερημώσει.
Πρόσωπα
Σωτήρης Δημητρίου
Θεσπρωτός συγγραφέας· το διήγημα είναι από τη συλλογή «Η φλέβα του λαιμού» (1998)
ο αφηγητής
θυμάται ως ενήλικος τα Πάσχα της παιδικής του ηλικίας
γιαγιά Αγγελούδω
η γιαγιά που τους φιλοξενεί στο πατρικό
μπαρμπα-Μήτσης
θείος με περίπτερο στην πλατεία, που τους περιμένει με ζαχαρωτά
Μήτσης Έξαρχος
θείος που κερνά λουκούμια τους Αλβανούς αιχμαλώτους
Το ταξίδι με το λεωφορείο από τη γέφυρα του Καλαμά και το Φιλιάτι ως την Πόβλα, τη γιαγιά Αγγελούδω, τα παιχνίδια, τις μυρωδιές του Απρίλη και την επίσκεψη στο φυλάκιο Γκελίλι.
Γιατί ξεχωρίζει η γιαγιά Αγγελούδω;
Είναι ταυτόχρονα επιβλητική και πολύ γλυκιά, τους υποδέχεται με φαγητό και κοιμούνται όλοι γύρω της. Όταν τα παιδιά φεύγουν, κλαίνε γιατί την αποχωρίζονται.
Πώς αλλάζουν τα συναισθήματα του αφηγητή όταν μεγαλώνει;
Από το Γυμνάσιο και μετά σταματά να πηγαίνει στο χωριό. Δεν πηγαίνει ούτε όταν η γιαγιά τον καλεί για το Πάσχα, ούτε στην κηδεία της, και χρόνια μετά βρίσκει το πατρικό ερειπωμένο.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.