Γιώργος Θεοτοκάς, «Ο Δημοτικός Κήπος του Ταξιμιού»
Η αρχή του Γ΄ κεφαλαίου του μυθιστορήματος «Λεωνής» (1940): ο αφηγητής θυμάται με νοσταλγία τον Δημοτικό Κήπο του Ταξιμιού στην Κωνσταντινούπολη των αρχών του 20ού αιώνα, με τους φύλακες, τις συμμορίες των παιδιών, τα παιχνίδια τους και τον υπαίθριο κινηματογράφο.
Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 815 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.
ΧΡΟΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Αρχές του 20ού αιώνα, Κωνσταντινούπολη
Τι έγινε
Στην είσοδο του Κήπου πληρώνεις εισιτήριο και γίνονται συζητήσεις για την ηλικία του καθενός. Μέσα φύλακες με βίτσες κυνηγούν όποιο παιδί πατά τα φυτεμένα.
Υπάρχουν δεξαμενές με κόκκινα ψάρια και βατράχους και μια παράγκα που πουλά γλυκά, σιμίτια, στραγάλια και κορόμηλα.
Στους επίσημους περιπάτους κάνουν βόλτα νταντάδες και φρόνιμα παιδιά. Ο Λεωνής κοιτάζει ντροπαλά την Ίντα και την Τζίλντα και πειράζει τη Λουίζα.
Στα πυκνά μονοπάτια κάνουν κουμάντο οι συμμορίες των αγοριών, κάθε μια με τη δική της περιοχή, και συχνά μαλώνουν μεταξύ τους.
Περιγράφονται τα παιχνίδια τους: βαρελάκια, σκλαβάκια, μπίκος και κλέφτικο, με κανόνες που όλοι ήξεραν χωρίς να τους διδαχτούν.
Στην κεντρική πλατεία είναι το καφενείο, η ορχήστρα του Ισχάν μπέη και ο κόσμος των μεγάλων, με θέα στο Βόσπορο και τα Πριγκηπόνησα.
Τα καλοκαιρινά βράδια οι συμμορίες μαζεύονται πίσω από την οθόνη του υπαίθριου σινεμά και ζητωκραυγάζουν όταν οι υπάλληλοι τη βρέχουν με το λάστιχο.
Πρόσωπα
Γιώργος Θεοτοκάς
ο συγγραφέας· το κείμενο είναι από το μυθιστόρημα «Λεωνής»
Λεωνής
ο ήρωας, ένα αγόρι που μεγαλώνει στην Κωνσταντινούπολη
Ίντα και Τζίλντα
δυο Ιταλίδες αδελφές, πάντα ντυμένες ίδια, που ο Λεωνής τις θαυμάζει από μακριά
Λουίζα
Γαλλίδα με μακριές καστανές μπούκλες, που κάνει τη μεγάλη
Πάρης, Μένος, Δήμης
οι αρχηγοί της συμμορίας των αγοριών του Λυκείου
Ισχάν μπέης
ο Τούρκος μαέστρος της ορχήστρας του Κήπου
Όροι
Ταξίμι
συνοικία της Κωνσταντινούπολης όπου ακόμη και σήμερα μένουν Έλληνες
Ένας κήπος στο Ταξίμι της Κωνσταντινούπολης, με εισιτήριο στην είσοδο, δεξαμενές με ψάρια, περιπάτους, καφενείο, ορχήστρα και υπαίθριο κινηματογράφο. Για τα παιδιά ήταν «κόσμος ολόκληρος».
Πώς παιζόταν το κλέφτικο;
Τα παιδιά χωρίζονταν σε κλέφτες και αστυνόμους με αρχηγούς. Αν κάποιος πιανόταν και τον χτυπούσαν στη ράχη, έβγαινε από το παιχνίδι, και αυτό ίσχυε και για τις δύο μεριές. Δεν επιτρεπόταν να βγεις έξω από τα κάγκελα του Κήπου, γιατί αυτό θεωρούνταν προδοσία.
Πού φαίνεται ότι στην Πόλη ζούσαν μαζί άνθρωποι από διαφορετικούς λαούς;
Στον Κήπο ο Λεωνής συναντά τις Ιταλίδες αδελφές Ίντα και Τζίλντα και τη Γαλλίδα Λουίζα, παίζουν αγόρια από ελληνικές σχολές και από τους καθολικούς φρέρηδες, και την ορχήστρα τη διευθύνει ο Τούρκος μαέστρος Ισχάν μπέης.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.