Ο πλούτος της αττικής γης

εἰμί, εἶ, ἐστί(ν), ἐσμέν, ἐστέ, εἰσί(ν).

Με τις καταλήξεις του ενεστώτα και ένα -σ- πριν από αυτές: τοξεύ-ω, τοξεύ-σ-ω.

Χειλικό (π, β, φ) + σ γίνεται ψ: τρέψω. Ουρανικό (κ, γ, χ) + σ γίνεται ξ: λέξω. Ο οδοντικός (τ, δ, θ) χάνεται και μένει το σ: πείσω.

Ο Ξενοφών απαριθμεί τον πλούτο της αττικής γης. Στη γραμματική: το εἰμί, ο μέλλοντας με το -σ- και τι γίνεται όταν το -σ- συναντά άφωνο σύμφωνο.

Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥΑΡΧΑΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑ 515 ΛΕΠΤΑ

Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.

ἐσμέν: Α΄ πληθυντικό οριστικής ενεστώτα του εἰμί: είμαστε.
εἰσί(ν): Γ΄ πληθυντικό οριστικής ενεστώτα του εἰμί: είναι.
ἐστέ: Β΄ πληθυντικό οριστικής ενεστώτα του εἰμί: είστε.
τρέψω: Μέλλοντας του τρέπω: χειλικό + σ = ψ.
λέξω: Μέλλοντας του λέγω: ουρανικό + σ = ξ.
πείσω: Μέλλοντας του πείθω: ο οδοντικός χάνεται, μένει το σ.
εθνικό: Ουσιαστικό για αυτόν που κατάγεται από έναν τόπο: Κορίνθιος < Κόρινθος.
πατρωνυμικό: Ουσιαστικό για τον απόγονο: Λαερτιάδης, ο γιος του Λαέρτη.
γονεωνυμικό: Ουσιαστικό για το νεογνό ζώου: λαγιδεύς < λαγώς.
παρώνυμο: Πρόσωπο σχετικό με την πρωτότυπη λέξη: πολίτης < πόλις.
ὁ γεωμόρος: Ο κτηματίας.
ἔγγαιος: Ντόπιος, εγχώριος.

ΠΑΙΞΕ ΤΟΚρεμάλα · Ζευγάρια με την ύλη αυτού του μαθήματος.

Πώς κλίνεται το εἰμί στην οριστική ενεστώτα;

εἰμί, εἶ, ἐστί(ν), ἐσμέν, ἐστέ, εἰσί(ν).

Πώς σχηματίζεται ο μέλλοντας ενεργητικής;

Με τις καταλήξεις του ενεστώτα και ένα -σ- πριν από αυτές: τοξεύ-ω, τοξεύ-σ-ω.

Τι γίνεται όταν το -σ- συναντά άφωνο;

Χειλικό (π, β, φ) + σ γίνεται ψ: τρέψω. Ουρανικό (κ, γ, χ) + σ γίνεται ξ: λέξω. Ο οδοντικός (τ, δ, θ) χάνεται και μένει το σ: πείσω.

Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.