Ο πόλεμος του 1940 και η Κατοχή, μέσα από ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, ένα θεατρικό για το «ΟΧΙ» και τις γυναίκες της Πίνδου και τις αναμνήσεις ενός παιδιού από τον «Άκη στα όπλα» του Κυριάκου Ντελόπουλου.
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Άνοιγμα βιβλίου ↗Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο, έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Ο Ιταλός πρεσβευτής Γκράτσι ζήτησε να παραδοθεί η πατρίδα μας. Ο πόλεμος ξεκίνησε με ένα «ΟΧΙ», και οι εφημεριδοπώλες φώναζαν «Κήρυξη πολέμου!» και «Γενική επιστράτευση!».
Οι προμήθειες δεν έφταναν και οι φαντάροι κρύωναν. Οι γυναίκες έπλεξαν φανέλες, μάζεψαν όπλα και πυρομαχικά και σκαρφάλωσαν φορτωμένες στα βουνά για να εφοδιάσουν τον στρατό.
Στις 6 Απριλίου 1941 επιτέθηκε η Γερμανία και στις 27 Απριλίου 1941 υψώθηκε στην Ακρόπολη το «λάβαρο της βίας». Τέσσερις μέρες μετά άρχισε η Αντίσταση. Η σκλαβιά κράτησε 1.264 νύχτες, ώσπου στις 12 Οκτωβρίου 1944 ήρθε η λευτεριά.