Ποιήματα του Κυριάκου Χαραλαμπίδη και της Νίκης Λαδάκη-Φιλίππου, οι σκέψεις της Άννας Φρανκ στο ημερολόγιό της και τα παιδιά-στρατιώτες. Στη γραμματική: απρόσωπα ρήματα, τελικές και αποτελεσματικές προτάσεις και ο αόριστος με εσωτερική αύξηση.
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Άνοιγμα βιβλίου ↗Η σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο, έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
Ρήμα όπως το «πρέπει», που εμφανίζεται μόνο στο γ΄ ενικό και δεν έχει για υποκείμενο ονοματική φράση ή αντωνυμία. Το νόημά του το συμπληρώνει μια πρόταση με «να» και υποτακτική: «πρέπει να ήταν αργά». Δηλώνει συνήθως κάτι αναγκαίο ή δυνατό.
Σε τρεις παραγράφους: ποιο είναι το πρόβλημα, γιατί δεν πρέπει να υπάρχουν παιδιά-στρατιώτες και τι θα θέλαμε να κάνει ο ΟΗΕ. Αρχίζουμε με προσφώνηση και κλείνουμε με αποφώνηση και υπογραφή, με επιχειρήματα, φράσεις συναισθήματος και αιτιολογικές προτάσεις.
Όχι μόνο τους ισχυρούς, τους πλούσιους και τους πολιτικούς. Και οι απλοί άνθρωποι μπορεί να θέλουν τον πόλεμο, γράφει, αλλιώς οι λαοί θα είχαν επαναστατήσει. Φταίει το ένστικτο της καταστροφής.