Ένα πολύ μικρό ποίημα του Κώστα Βάρναλη: η Παναγία μιλά στον γιο της, τον Χριστό, που χάνεται μέσα στην άνοιξη. Είναι ο θρήνος μιας μάνας που πονά.
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Άνοιγμα βιβλίουΗ σύνοψη, οι όροι και οι ασκήσεις γράφτηκαν με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης από το σχολικό βιβλίο και μπορεί να έχουν λάθη. Πηγή είναι πάντα το βιβλίο: ό,τι σου φαίνεται περίεργο, έλεγξέ το εκεί. Βρήκες λάθος; Γράψε μας στο aporia@signmak.com.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη, γραμμένη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης. Μπορεί να έχει λάθη: πηγή είναι πάντα το βιβλίο.
ΠΑΙΞΕ ΤΟΤηλεπαιχνίδι · Η Σκάλα · Η Τελεία · Κρεμάλα · Ζευγάρια · όλα με την ύλη αυτού του μαθήματος.
Η μητέρα του Χριστού, η Παναγία. Μιλά στον γιο της με τρυφερά λόγια, όπως κάθε μάνα που χάνει το παιδί της.
Μεγάλη λύπη και πόνο. Ο γιος της φεύγει και δεν θα γυρίσει, δεν της μιλά και δεν την κοιτάζει πια, και εκείνη λιώνει από τη θλίψη.
Γιατί ο Χριστός πεθαίνει την άνοιξη, τη Μεγάλη Εβδομάδα. Η μάνα λέει και τον ίδιο τον γιο της άνοιξη, τη γλυκιά της χαρά, που τώρα χάνεται. Η όμορφη εποχή κάνει τη λύπη ακόμη πιο μεγάλη.