Ο Ανδρέας Κάλβος, είκοσι χρόνια μακριά από τη Ζάκυνθο, γράφει ένα ποίημα στο νησί όπου γεννήθηκε. Θυμάται την ομορφιά και το άρωμά του, το λέει ευτυχισμένο που δε γνώρισε τυράννους και εύχεται να μην ταφεί σε ξένη γη.
Ε΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 815 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για την εξάσκηση.
Ποια είναι η πατρίδα που υμνεί ο Κάλβος στον «Φιλόπατρι»;
Η Ζάκυνθος, το νησί όπου γεννήθηκε. Της χρωστά, λέει, τη ζωή του και το ποιητικό του χάρισμα.
Τι εύχεται ο ποιητής στην τελευταία στροφή;
Να μην του δώσει η μοίρα τάφο σε ξένη γη, γιατί ο θάνατος είναι γλυκός μόνο όταν κοιμάσαι στην πατρίδα σου. Το βιβλίο ζητά να τη συγκρίνουμε με το δημοτικό τραγούδι «Της ξενιτιάς».
Γιατί ο Κάλβος λέει τη Ζάκυνθο ευτυχισμένη;
Για την ομορφιά της, τα κίτρα που μοσχοβολούν και τους καρπούς της, αλλά κυρίως γιατί δε γνώρισε ποτέ τη σκληρή μάστιγα εχθρών και τυράννων.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.