Σύντομο ποίημα του Γιάννη Ρίτσου από τα «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας», που μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης. Σε δύο δίστιχα μιλά για έναν μικρό λαό που αντέχει την καταπίεση και αγωνίζεται για όλο τον κόσμο.
Ε΄ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΕΝΟΤΗΤΑ 815 ΛΕΠΤΑ
Το μάθημα είναι στο σχολικό βιβλίο. Δεν το αντιγράφουμε εδώ. Άνοιξε το επίσημο
κεφάλαιο και γύρνα για το σχεδιάγραμμα.
Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.
Γιατί
Ο Θεοδωράκης ζήτησε από το Ρίτσο στίχους για να τους μελοποιήσει και ο ποιητής έγραψε τα λιανοτράγουδα, συνεχίζοντας την παράδοση του δημοτικού τραγουδιού.
Τι έγινε
Ο ποιητής παρουσιάζει έναν μικρό λαό που πολεμά χωρίς σπαθιά και βόλια.
Ο αγώνας του είναι για όλο τον κόσμο: για το ψωμί, το φως και το τραγούδι.
Ο λαός κρατά μέσα του, σιωπηλά, τον πόνο και τις φωνές της νίκης.
Αν αφήσει το τραγούδι του να βγει, η δύναμή του ραγίζει τα λιθάρια.
Τι άλλαξε
Το ποίημα εκφράζει την πίστη του ποιητή στη δύναμη και τη συνέχεια του ελληνισμού.
Πρόσωπα
Γιάννης Ρίτσος
ποιητής, έγραψε το «Λαός» στα «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας»
Μίκης Θεοδωράκης
συνθέτης που ζήτησε τους στίχους και μελοποίησε το ποίημα
Πότε γράφτηκαν τα «Δεκαοχτώ λιανοτράγουδα της πικρής πατρίδας»;
Ο Ρίτσος τα έγραψε ύστερα από παράκληση του Μίκη Θεοδωράκη, που ήθελε να μελοποιήσει κάτι δικό του. Τα περισσότερα γράφτηκαν σε μία μέρα, στις 16 Σεπτεμβρίου 1968.
Για ποιο πράγμα πολεμά ο λαός του ποιήματος;
Πολεμά χωρίς όπλα, όχι για τον εαυτό του μόνο αλλά για το ψωμί, το φως και το τραγούδι όλου του κόσμου.
Πώς φαίνονται στο ποίημα η καταπίεση και η αντρειοσύνη του λαού;
Ο λαός κρατά κρυμμένους κάτω από τη γλώσσα του και τους βόγκους του πόνου και τα «ζήτω» της χαράς. Όταν όμως τραγουδά, η δύναμή του είναι τόση που ραγίζουν ακόμη και οι πέτρες.
Ανοίγει το μενού κοινοποίησης του κινητού σου. Αν δεν υπάρχει, αντιγράφεται ο σύνδεσμος.
Νέα από το aporia.gr Νέες ενότητες και ό,τι βρίσκουμε στα θέματα των Πανελληνίων, στη σελίδα μας στο Facebook.