Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, Η Σακοράφα

Σχεδιάγραμμα

Δική μας σύνοψη της ενότητας, για επανάληψη. Το βιβλίο δεν αντιγράφεται: άνοιξέ το παραπάνω.

Τι έγινε

1. Η Σακοράφα νομίζει ότι είναι βελόνα και ζητά από τα Δάχτυλα να την προσέχουν, γιατί είναι «πολύ λεπτή».
2. Καθώς ράβει την παντόφλα της μαγείρισσας σπάει, και η μαγείρισσα την κάνει καρφίτσα με βουλοκέρι.
3. Περήφανη, γυρίζει απότομα το κεφάλι και πέφτει στον νεροχύτη, και από εκεί στον υπόνομο.
4. Στον υπόνομο κατηγορεί για εγωισμό τις σκλήθρες, τα καλαμάκια και τις εφημερίδες που περνούν.
5. Γνωρίζει ένα κομμάτι γυαλί, το περνά για διαμάντι και του λέει ψέματα για τα «φαντασμένα» Δάχτυλα.
6. Τα νερά παίρνουν το γυαλί, και κάτι παιδιά τη βάζουν μέσα σε ένα τσόφλι που πλέει.
7. Ένα κάρο λιώνει το τσόφλι, αλλά η Σακοράφα δε σπάει και μένει στον υπόνομο.

Τι άλλαξε

• Η Σακοράφα δεν καταλαβαίνει ποτέ την αλήθεια για τον εαυτό της και μένει ξεχασμένη στον υπόνομο.

Πρόσωπα

Σακοράφα

σακοράφα που νομίζει ότι είναι βελόνα και πολύ σπουδαία

Δάχτυλα

τα δάχτυλα της μαγείρισσας: Αντίχειρας, Δείκτης, Μέσος, Παράμεσος, Μικρός

μαγείρισσα

η γυναίκα που ράβει την παντόφλα της και καρφιτσώνει τη Σακοράφα στο μαντίλι

Γυαλί

κομμάτι γυαλί που η Σακοράφα περνά για διαμάντι

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Δανός συγγραφέας παραμυθιών (1805-1875)

Όροι

βουλοκέρι

κερί για τη σφράγιση επιστολών· εδώ χρησιμοποιείται σαν κόλλα

σκλήθρες

αγκίδες από ξύλο

κορδωμένα

με τεντωμένο σώμα και ψηλά το κεφάλι, σαν να παριστάνουν τα σπουδαία

αρμός

η άρθρωση, το σημείο ένωσης

φορούσε χρυσή ζώνη

δηλαδή φορούσε δαχτυλίδι

ευθυτενής

αλύγιστη, αγέρωχη

σικ

σωστό, καθωσπρέπει